20110117

x.x

...

Birbirimize hiç söylemeyeceğimiz sözler kavgalarda çıkar ortaya.Gerçek hislerimiz ve ya gördüklerimiz...
Uzun zamandır böyle büyük bir kavga etmemiştim.Sabahın yedisinde hemde...Bir anda bağırışmalar, tükenen sabrım,yükselen sesim ve sonuç; annemin elinde kalan saçlarım...

Meğer sahiden de zorla katlanıyormuşuz birbirmize.O hiç ''hanife'' yi sevmemiş.Burada olanı...Görmek istediğini asla veremeyeceğim ona..


Çoğu insana olduğu gibi, beni en çok sinir eden şey bir başkası ile karşılaştırılmaktır.Haklı olsalar gerçekten önemsemem.Kendimi toplamaya çalışırım, fakat onun beni benzettiği; makyaj yapmayı bi türlü öğrenemediği halde suratında bir kilo boyayla gezen, her dakika saçma sözler söyleyip buna espri diyen ve gülen, bir haftada 2 sevgili değiştiren biri olunca sabrım kalmadı.Sesler yükseldi.
Ben, hiç birşeyimle tam ilgilenmiyorsunuz,kim olduğumu bile bilmiyorsunuz.
O, hiç bir işe yaramazssın sen, bak falanca kişi nasılda kendi işini yapabiliyor.
Yapmak zorunda olmadığım şeylerde görevim gibi gösterilince, dayanamadım işte.
En çok babama üzülüyorum aslında, sessiz, sakin ona da, bana da ses çıkaramayan bizi kıramayan babama...
Bileğimde kızarıklık hala duruyor, damarlarım şişkin sanki...Ne yalan söyleyeyim hepsinden çok içim acıyor.Beni hiç tanımamış, hiç ben olan ''beni'' sevmemiş.
Yine de ben hiç değişmeyeceğim.
Olmadığım biri gibi davranamam.
Belki de haklısın işte, aptalım ben.
Güzel olmadığım için özür dilerim.
O güzelliği her hangi biri için kullanamadığım için de...


Tek bir insanla olacağım ve tüm hayatım onunla geçecek...
Değiştiremem.
Sevgili ise,sevgili gibi davrandı bunu unutmayacağım.
Uyandırmamalıydım belki...


Bu dünyaya ait olmadığımı daha kaç kez yüzüme vuracak acaba, zaman?60larda dünyanın herhangi bir yerinde doğabilirdim.Umrumda değil.Çok amaçsız hissediyorum,bomboş.Canım yanıyor, onu bile umursamıyorum.Koşabilsem şöyle doya doya nefesim kesilene kadar..Şiddetli bir yağmur başlasa,öyle kalsam.Ancak kendime gelirim.Ki, geldiğimde döneceğim yer aynı.Kırgınım,çoğu şeye...
Acaba herşeyi bıraktım,böyle bir başına sana geldim desem.Sahi bunlar yalnız filmlerde oluyordu değil mi?

U-mutsuzum....

1 yorum:

αnтiραяα∂ιgмα dedi ki...

İçimizdeki umutsuzluk kalesini korurmuş kurşun askerler.. bıraksalar gitselerde yeşerse ucundan umut , yeşil olsa , pembe olsa, işte iç açıcı bişeyler olsa. insanlık için ufacık ama senin için kocaman. adı mucize olsa mesela.. gitse kurşun askerler..